Metoda SANHCP
Werkowanie według metody SANHCP jest rozwinięte na podstawie studiów, przeprowadzonych wśród mustangów w USA. Należy zauważyć, że chodzi tu o ten sam gatunek koni, które trzymamy jako udomowione. Zresztą nie są to konie dzikie w tym znaczeniu tego słowa, lecz powtórnie zdziczałe konie udomowione lub ich potomkowie. Jeśli chodzi o samo werkowanie – zawsze to koń dyktuje nam, co powinno zostać zrobione przy kopytach, i to koń pokazuje nam również, czy dobrze odczytujemy jego kopyta.
Właściciwa kolejność priotytetów
Mimo, że mowa jest tu jakoby o metodzie werkowania, to jednak ważne jest, aby umieścić ją we właściciwym kontekście. Właściwa kolejność priorytetów w chowie/trzymaniu koni powinna być taka:
- Środowisko życia konia
- Żywienie koni
- Pielęgnacja kopyt
Istnieją przykłady kultur, w których chów koni w takim stopniu zaspokaja potrzeby konia w pierwszych dwóch punktach, że trzeci "wypełnia się sam", i nikt nawet nie zastanawia się nad czymś takim, jak werkowanie. Wiadomo na przykład, że Mongołowie (typowy "lud koniarzy") nie mają nawet odpowiednika werkowania kopyt w swoim języku. Można w każdym razie obyć się całlkiem bez pielęgnacji kopyt, jeśli dwa pierwsze z powyższych punktów w pełni i w odpowiedni sposób odpowiadają potrzebom konia.
Tak dzieje się jednak rzadko w naszym zachodnim sposobie trzymania koni – jesteśmy więc zdani na to, że pielęgnacja kopyt zrekompensuje braki, które mamy w pierwszych dwóch punktach. Jako ludzie, którzy trzymają konie jako zwierzęta udomowione, jesteśmy zobowiązani do upewnienia się, że kopyta naszych koni pielęgnowane są w taki sposób, że efekt tej pielęgnacji jest lepszy, niż zostawienie kopyt samym sobie (i naturze). Taka pielęgnacja kopyt, która czyni koniowi krzywdę (najcięższe i najtrudniejsze w rehabilitacji problemy z kopytami zwykle są spowodowane przez człowieka), oczywiście nie powinna w ogóle mieć miejsca.
Zasady
W SANHCP mamy zasady, którch zawsze przestrzegamy. Przejęliśmy je między innymi z AANHCP. Funkcjonują one ponad całą naszą działalnością, uformowały samą metodę i nie są bynajmniej pustosłowiem:
- Nie czyń szkody, szanuj leczącą siłę natury.
- Wylecz przyczynę, a nie jedynie traktuj objawy.
Kursy
Obecnie w Polsce jest możliwość wzięcia udziału w kursie, na którym można nauczyć się bieżącej pielęgnacji kopyt swojego zdrowego konia. Metoda ta nie jest trudna do nauczenia się, a rezultaty są wyjątkowe (mimo to nie rekomendujemy stosowania jej na własną rękę, bez doświadczenia nabytego np. w formie kursu lub pod okiem instruktora).
Czego można się dowiedzieć i nauczyć?
- teoretycznie - w ogólnym zarysie: o naturalnych funkcjach i naturalnej formie kopyta; w jaki sposób naturalna pielęgnacja (werkowanie) kopyt leczy wiele problemów związanych z kopytami (np. ochwat przewlekły, rotację kości kopytowej, opuszczenie kości kopytowej, szczeliny itd.), oraz o tym, co wpływa na to, żeby niekuty koń sprawnie funkcjonował.
- praktycznie - werkowania zdrowego, tzn. bez patologii zwiazanych z kopytami, konia na własny użytek; zajęcia praktyczne obejmują werkowanie 4 martwych kopyt/osobę, pod okiem instruktora.
- oprócz tego: wspólne preparowanie martwego kopyta (studiowanie budowy wewnętrznej) i praktyczne wskazówki dotyczące werkowania (technika, zachowanie się przy koniu).
Kliknij tutaj, aby zgłosić zainteresowanie udziałem w kursie w późniejszym terminie.